 |
|
BELGESEL
|
|
Eylem Kaftan'ın 'Bak, Devlet Baba / Faultlines' sı Toronto Planet Indie Film Festival'inde En iyi Kısa Film ve Jüri Özel Ödüllerini aldı
Türkiye'nin 17 Ağustos 1999' da yaşadığı insanlık dramı, tüm dünyayı da kendisiyle birlikte acıya boğmuştu. Ama acı, kat kattı. Bilgisizlik, ülkenin özellikle 1990 başlarında yitirdiği değer yargıları, üzerine çöken uğursuz 'rant' kaygıları, insanlığın en acı görünümlerini oluşturuyordu. Doğal bir felaket her ülkenin başına gelebilirdi. Ancak Türkiye'nin başına gelen bu doğal yıkımdan çok daha önemlisi, toplumu teslim alan 'rant' hesapçılığı; 'medyası', 'müteahiti', 'politikacısı', vb... vb... Acı'dan, insan ölümlerinden 'kâr' sağlamak herhalde kendine insan diyenlerin işi olamazdı.
Umarsızlığı, bu kadar yıldan sonra hâlâ acılar üzerine yapılan 'rant' hesaplarını, yolsuzlukları bugünün Türkiye'sinde insanlıktan utanarak izlerken, tüm ailesini yitiren Bora'nın, yaşama bir 'soluk' alabilmenin verdiği mutlulukla sarılmasını, dehşeti yaşayan çocukların bilgeleşmesini, herşeye karşın yaşanan somut acının hiçbir zaman unutulmayacağını gösteren ve ödüllerini hakkeden Eylem Kaftan'ın 'Bak Devlet Baba / Faultlines' adlı filmi, insanlığa bir belge olarak onurlu yanda yer alıyor. Ekim 2002 |
Bilgisizliğin,
yazgıcılığın yanında, umursamazlığın, iştahları kabartan 'rant'
komisyonculuğunun da insanlığa getirdiği yıkım bugün dünyanın her
köşesinde görülüyor. 
Eylem
Kaftan'ın Toronto Planet Indie Film Festival (Gezegensel Bağımsız
Girişimciler Film Şenliği)'nde gösterilen, En iyi Kısa Film Ödülü
ve Jüri Ödülü gibi iki önemli ödül alan 'Faultlines' (Türkçesi 'Bak,
Devlet Baba') adlı filmi, herhangi bir zorlamada bulunmadan, dramatize
etmeden, çıplak gerçeğiyle Türkiye'nin yaşadığı 17 Ağustos Depremi'ni
gözler önüne seriyor. Genç sinemacının doğumyeri olan ve 17 Ağustos
1999 depreminin merkez üssü Çınarcık'tan başlayarak herhangi bir
yorumda bulunmadan acı gerçeğe kamerasını tutup, acının kendi kendisini
anlatmasının filmi 'Bak Devlet Baba'. 