Dağlarca da Göçtü...

"Sanat eseri hem bir saat gibi içinde bulunduğumuz zamanı,
hem de bir pusula gibi gidilmesi gereken yönü işaret etmelidir".

Bu yazımda sizlere bu ay kaybettiğimiz değerli şairimiz Fazıl Hüsnü Dağlarca'dan söz etmek istiyorum. Fazıl Hüsnü Dağlarca'yı kaybetmiş olmanın acısını sevenleriyle birlikte paylaşıyorum. Kendisi bu yılın ilk aylarında yaptığı bir röportajda ölümünden sonra Kadıköy'de yaşadığı evin müze haline getirilmesini vasiyet etmiştir. Şiirlerinde kullandığı dile gelince; şiirle arası iyi olmayanları bile duraklatacak kadar sakin, bir o kadar da yalın bir dil kullanır. Fazıl Hüsnü Dağlarca sanat hayatı boyunca Türk şiirine birbirinden önemli eserler kazandırmıştır. Sözcü dergisinde 1960 ve Vatan dergisine 1961-1962 yazdığı, özdeyiş niteliğinde kısa düzyazıları bir yana bırakılırsa, yalnız şiirle uğraşan ve şiirlerini Türkiye'nin hemen bütün edebiyat dergilerine yaymış olan şairin, yurt içinde olduğu gibi uluslararası ödülleri de vardır. Sizlerle Çıt Yok adlı şiirini paylaşmak istiyorum:

gece kocaman gece, çıt yok,
sarılmıştı herşey, birbirine değen herşey, beze.
Bir düğme iliği bol gelse, bir ses çıkarsa
içlerinden haykırıyorlardı: sus be geveze.
Gece kocaman gece, çıt yok,
duyuluyordu ağaçların, otların içindeki öz.
6 memetler sade kulak
6 memetler sade göz
gece kocaman gece, çıt yok,
en uzak yıldız ışıkları bile ses sanki,
ahrette gibiydiler
ölmüştü sessizlikle herkes sanki.

Okuduktan sonra hak vereceksiniz ki kullanmış olduğu sade Türkçe'nin yanında sözcüklere anlam katmayı ve okuyanı sanki o karanlığın içine götürmeyi kendisinden başka hiç kimse başaramaz. Dağlarca, sayısı otuz üçü bulan, her biri ötekinden güzel ve ilginç kitaplarıyla Türk edebiyatında, gerek kapsamı, ön seziş yeteneği, hayal gücü hiçbir şiir geleneğine bağlı olmayan eserleri, gerek şiir dilinin özgünlüğü, hepsinin üstünde sözcüklere yüklediği düşünce ve duygu zenginliğiyle erişilemez bir doruktur. Fazıl Hüsnü Dağlarca bu şiirinde her şiirinde olduğu gibi bizlere bu erişilmez zenginliği gösteriyor. Fazıl Hüsnü Dağlarca'yı rahmetle anıyorum. Fazıl Hüsnü Dağlarca'nın dediği gibi: "Sanat eseri hem bir saat gibi içinde bulunduğumuz zamanı, hem de bir pusula gibi gidilmesi gereken yönü işaret etmelidir".

Ekim 2008

Yazarın önceki yazıları:
Bir Garip Orhan Veli
Ataol Behramoğlu ve Toplumcu Şiir Örnekleri
Mehmet Akif ve Şiirleri...
Bir Afrodisias tutkusu, yaşayan, yaşatılan!...
Hasretinden Prangalar Eskittim ve Ahmed Arif
"O olmazsa yaşayamam" demeyeceksin!
Hayatınızda Bir Gün Bile Kadın Olmanın...
Özdemir Asaf ve Yalnızlık
Aşk Şairi Ümit Yaşar
Attila İlhan'ın Şiiri
Yaşamak Bir Ağaç Gibi Tek ve Hür