Değişik bir 23 Nisan kutlaması

"Bu yıl da ilkbaharın gelişiyle modern demokratik Türkiye Cumhuriyeti'nin doğuşu kutlandı. 23 Nisan 1920'de yeni Türkiye Cumhuriyeti'nin ilk Parlamentosu kurulmuş ve arkasından Ankara Başkent ilan edilmişti.

Büyük öncü Kemal Atatürk bu çok önemli bayramı çocuklara armağan etti. Böylelikle demokrasi ve bağımsızlık gelecek kuşaklara emanet edilirken, her yıl bu bayram bir çocuk şenliği şeklinde kutlanmaya başlandı."

VANKUVER - Yukarıdaki satırları TCS YK üyesi Güler Aylar'ın 19 Nisan 2009'da Polonya Kültür Merkezi'ndeki kutlamada yaptığı günün anlam ve önemine dair kısa konuşmasından aktarıyorum.

Bu satırlar önemli, çünkü günümüzde 23 Nisan kutlamasının asıl ve çok önemli nedeni olan ulusal egemenliği temsil etmesi maalesef bazen göz ardı ediliyor ve sadece çocuk festivali konusuna ağırlık veriliyor.

Vankuver'daki Türk Kanada Cemiyeti (TCS) -başka etkinlikler arasında- yıllardır ulusal bayramlarımızı tek kutlayan kurum olarak çok önemli bir hizmet vermektedir. Düzenli olarak her yıl 23 Nisan ve 29 Ekim günlerinde günün anlamına uygun kutlamalar yapar.

İlgimi çeken bir olguya değineceğim. Son yıllarda 23 Nisan etkinliklerinde gönüllü çalışan bir çok kişinin genç veya yaşlı olsun, çocuksuz olması; buna karşın kutlamaya "Biz gelmedik, çünkü çocuğumuz yok" diyenlerin olması dikkatimi çekti. Bu gösteriyor ki YK ve gönüllülerde, bu çok önemli Egemenlik Bayramı'nı kutlamak ve yaşatmak eğilimi var. Ancak vatandaşlarımızın çoğu bayramı sadece bir çocuk şenliği olarak görüyor ve kendisinin orada 'garip' kaçacağını düşünüyor. Gelecek sene ileti daha açık olmalı. Bu bayram sadece çocuğu olanlar için değildir. Asıl amaç ulusal egemenliğimizi kutlamaktır. Nitekim, bu yıl çocuk, genç, yaşlı, çocuklu, çocuksuz bir çok kişi bir araya gelmiş, sohbet etmiş, kaynaşmış ve bayramlaşmıştır.

Tabii bir de bir çok çocuğu olmasına rağmen yine de kutlamaya gelmeyenler var ki, o başka bir konu.

Bu yılki etkinliği TCS Yönetim Kurulu'ndan Güler Aylar, Volkan Demirci, Burç Dizdar ve Vedat Uluğtekin birlikte düzenlediler. Volkan Demirci, 23 Nisan ve Atatürk konulu bir film gösterisi yaptı. Gün boyunca da TRT'nin düzenlediği Uluslararası Çocuk Şenliği'nden görüntüler izlendi. Salonun düzenlenmesinde Berna Salman, Beylem Uluğtekin, Verda Kocabaş, Murat Madazlı, Özge Karanfil, Abelardo Mayoral çalıştı.

Bayram bu sene çocuklarımızın Vankuver'de bulunan diğer ülke çocuklarıyla oyun oynayabilecekleri bir ortam yaratılarak kutlandı. Bayrama çoğu Türkiye olmak üzere, Kanada, Güney Afrika, İngiltere, Azerbaycan, Meksika, Şili, Fiji Adaları'nda doğmuş yaklaşık 50 çocuk katıldı. 3 yaşından 12 yaşına kadar uzanan bir yelpazede bulunan çocuklarımız, düşledikleri eğlenceyi değişik etkinliklerde buldular. Songül Vardar'ın yönetiminde resim duvarını boyayarak, değişik vurmalı çalgılar eşliğinde çocuk şarkılarını söylediler. Ayrıca, palyaçonun yarattığı değişik renkte ve şekillerdeki balonlarla oynadılar. Berçin Akoğlanoğlu, Jamie, Aryo Khakpour, Saime Vardar ise çocukların yüzlerini boyadılar. Öte yandan Çağrı Yavuz, Masae Day, Ayten Kun'un gözetiminde eğlenen çocuklar, daha sonra YK Başkanı Burç Dizdar ile ünlü pinyata oyununu oynayarak eğlencelerini sürdürdüler. Oyunların amacı çocukların TCS'nin düzenlediği bu özel günden unutamayacakları güzel anılarla ayrılmalarıydı.

Yetişkinler ise bol bol çay kahve içti, ev yapımı börek çörekten tattı, çocukların oynayışını seyretti ve en önemlisi, bolca sohbet ederek çok hoş bir öğleden sonra geçirdi. Ev yapımı börek çörek derken, Türk yiyeceklerinden örnekler getiren Şenkal Öztürkler, Berna Akoğlanoğlu, Suzan Göksel, Yeşim Ardal, Fatma - Mehment Telli'ye; kahve sunumu için Ercan Selek ve Hayri Ardal'a; ve son anda kilolarca dondurma yetiştiren geçen yılki YK üyesi Sezer Tezcan'a da Türk toplumu adına teşekkür ederiz.

Geçmiş yıllarda geleneğe dönüşmeye başlayan bir olgu, çok çeşitli etnik grupların çocuklarının halkoyunları gösterileriyle festivale katılmasıydı. Bu görsel bir şölendi. Macar ve Endonezya gibi ülkelerin çocuklarının çok şık kostümleriyle 5-10 dansı peş peşe kusursuzca sergilediklerini hatırlıyorum. Bizim çocuklarımız da her yıl bir tane de olsa halkoyunları sergiliyorlardı. Yalnız bu bir tek oyun bile, gereken ön hazırlık nedeniyle çok emek istiyordu. Her hafta çocukların velileri tarafından halkoyunları çalıştırılan yere getirilmesi, yer veya hoca bulunması her yıl emek istiyordu. Tüm bu çabalara karşın da bir iki oyun ancak çıkabiliyordu. Bunun nedenleri Vankuver Türk toplumunun nispeten yeni olması, çocuk sayısının az olması ve velilerin motivasyonunda eksiklik olması olabilir.

Bu yılki 23 Nisan kutlamalarında bu tür sahne gösterileri olmadı ve başka etnik çocuk dans grupları davet edilmedi. Buna bir bakıma üzülürken, bir bakıma da anlayışla karşıladım. 23 Nisan uluslararası gösteri ağırlıklı bir festivale dönüşünce düzenlemeyi yapanlara çok daha ağır bir yük bindiriyordu. Çocuklar ve veliler gösteri stresi yüzünden bazen bayramdan zevk alamıyorlardı. Yabancı çocuklar gösterileri bitince çoğu zaman hemen ayrılıyorlardı. Sohbet, kaynaşma ortamı ve fırsatı azalıyordu.

Bu başarılı ve özgün 23 Nisan kutlaması için TCS YK'nu ve geniş gönüllü ordusunu tebrik ediyorum. Gerçekten hem çocuklar hem yetişkinler için çok hoş bir bayramlaşma oldu. Umudumuz gelecek yıl Türk çocuklarının en azından bir Türk halkoyunu sergileyebilmeleri... Hatta ne dersiniz, acaba bir gün Hacivat ve Karagöz çocuklarımıza tekrar tanıtılır mı böyle bir bayramda?

Fotoğraflar: Volker Bodegom

Mayıs 2009

Yazarın Önceki Yazıları:
Büyük Yalan her şeyi gerçek belgelerle anlatıyor
Vankuver'de yeni yönetim ve tüzük değişikliği
Mustafa Filmini Üzüntü ve Kızgınlıkla Seyrettim
Her Yerde Kar Var!...
Şeker Bayramı Vancouver'de kutlandı
Vancouver'liler Yaza Doyamadı
Vankuver'de Türk Sinema Günleri Başladı
Bu Vancouver'den Latif Geçti!